Piszę o ziemi kłodzkiej, bo tu mieszkam. Bo znam te drogi, mury i twarze. Bo uważam, że miejsca, które łatwo przeoczyć, i ludzie, których pamięć szybko zaciera, zasługują na kogoś, kto zapisuje to na bieżąco.

Nie jestem blogerem z przypadku. Jestem kronikarzem z wyboru.

Każda historia wymaga drogi. Rozmowy z ludźmi, którzy jeszcze pamiętają. Godzin spędzonych nad tym, żeby nic nie przepadło.

Jeśli czujesz, że to, co tworzę, ma dla Ciebie wartość, możesz postawić mi kawę. To wystarczy, żebym wiedział, że warto pisać dalej.