Państwo mówi, że jest świeckie. Potem sięga do kieszeni podatnika i finansuje składki duchownych organizacji posiadającej ziemię, nieruchomości, inwestycje, złoto i miliardowe aktywa.

„Bóg na etacie państwa” to bezlitosny rachunek za religijny przywilej, który miał zniknąć, a zamiast tego rośnie. Bo najwyraźniej kościół jest zbyt biedny, żeby sam opłacić własnego księdza.