To bezkompromisowa analiza biblijnych fundamentów chrześcijaństwa w kontekście przemocy wobec istot nieludzkich. Autor rozbiera na czynniki pierwsze Stary i Nowy Testament, pokazując, jak ofiara, krew i dominacja zostały wpisane w teologiczny rdzeń systemu, który dziś próbuje mówić językiem empatii.

Od rytualnych rzezi i „miłej woni dla Pana”, przez Jezusa i utopione świnie, po współczesne błogosławienie polowań i obronę uboju rytualnego – to tekst o tym, jak religia usprawiedliwia przemoc, a następnie nazywa ją świętością.

To tekst dla tych, którzy nie chcą transparentów. Chcą konsekwencji.

ESEJ na 72 tysiące znaków (33 strony)