To tekst o glebie, wodzie, chemizacji, żywności, zwierzętach, zdrowiu i ewolucji, ale przede wszystkim o jednym: jak łatwo nazywamy czymś naturalnym system, który sami zbudowaliśmy, dotujemy i podtrzymujemy, nawet kiedy rachunek coraz wyraźniej pokazuje, że działa przeciwko nam i reszcie życia.

Esej o gatunku, który nauczył się prowadzić traktor, ale wciąż nie nauczył się rozumieć konsekwencji własnych działań. O rolniku, którego kazano traktować jak świętość. O mięsie, którego koszt ukrywamy za ladą sklepową. O ziemi, którą eksploatujemy tak długo, aż przestaje być zdolna nas żywić. I o człowieku, który każdą próbę ograniczenia własnej destrukcji nazywa zamachem na wolność.

Bo człowiek uważa, że wolność polega na prawie do robienia dokładnie tego, co robił wczoraj, niezależnie od tego, ile kosztuje jutro.

To tekst przeciwko systemowi, który każe całej planecie płacić rachunek za cudzy zysk, przyzwyczajenie i wygodę.

Małpolud nauczył się prowadzić traktor. Pytanie, czy nauczy się myśleć, zanim zaorze sobie przyszłość.