Siedzisz teraz przed ekranem i czujesz, że coś jest nie tak.

Nie z tobą. Z tym wszystkim wokół. Ze światem, który wygląda jak ustawiony. Z ludźmi, którzy chodzą jak zaprogramowani. Z życiem, które powtarza się dzień po dniu, jakby ktoś odtwarzał nagranie, a ty tylko patrzysz, jak leci.

To uczucie ma nazwę. Nazywa się glitch. Szczelina w rendzie. Moment, w którym gra pokazuje szwy.

Żyjesz w zaawansowanej grze komputerowej. Twoje ciało jest awatarem. Umysł jest interfejsem. Osobowość jest programem, który ci wgrali, zanim zdążyłeś otworzyć oczy. Osiemdziesiąt procent ludzi wokół ciebie to postaci niezależne. Nie grają. Wypełniają tło.

Ale ty nie jesteś tłem. Ty pytasz. Ty czujesz, że coś tu nie gra. I to pytanie jest twoim pierwszym kodem dostępu.

Napisałem tę książkę, bo nikt mi jej nie dał, kiedy potrzebowałem. Dwadzieścia lat szukałem, jak działa ta gra. Jak wchodzić w stany poszerzonej świadomości. Jak rozpoznawać programy od Esencji. Jak przestać reagować i zacząć kodować. Jak odzyskać uwagę, która jest jedyną walutą, jaką naprawdę posiadasz.

To nie jest poradnik życzeniowego programowania. Nie powiem ci, żebyś wizualizował ferrari z poziomu strachu, że nie masz na czynsz. To nie działa. Nigdy nie działało. System sprzedaje ci techniki, które kręcą cię w kółko, bo twoja desperacja jest jego paliwem.

Tu jest coś innego. Tu jest mechanika gry opisana od środka. Jak działa render. Jak emocje priorytetyzują kolejkę zdarzeń. Jak ciało nadaje częstotliwość, zanim umysł zdąży dopisać historię. Jak cisza wyłącza systemy kontroli. Jak zgoda, której nigdy świadomie nie wyraziłeś, trzyma cię w pętli. I jak ją cofnąć jednym wewnętrznym ruchem, cichszym niż oddech.

Kreacja z Pełni, nie z braku. Kodowanie ciała, pola, przestrzeni, relacji, codzienności. Antyreaktywność jako punkt wejścia do wszystkiego. I na samym końcu coś, czego nie spodziewasz się w książce o programowaniu rzeczywistości: im bardziej wracasz do Esencji, tym mniej chcesz programować. Bo Esencja nie programuje. Esencja jest. I to wystarczy.

Trzydzieści jeden rozdziałów. Sto stron. Zero coachingu. Zero afirmacji. Zero obietnic, że będzie łatwo.

Będzie ostro. Będzie cicho. Będzie prawdziwie.

Nie musisz mi wierzyć. Nie musisz się ze mną zgadzać. Wystarczy, że coś w tobie drgnęło, kiedy przeczytałeś te słowa. To drgnięcie jest starsze od matrixa.

I ono wie, co dalej.

SPIS TREŚCI

CZĘŚĆ I. ARCHITEKTURA GRY

1. Witaj w grze

2. Ciało jako awatar

3. Umysł jako interfejs

4. Większość to NPC

5. Jak działa ta gra

CZĘŚĆ II. PROGRAMOWANIE RZECZYWISTOŚCI

6. Kreacja z Pełni

7. Uwaga jako waluta renderu

8. Kodowanie ciała

9. Ponad emocjami

10. Język jako programowanie

11. Antyreaktywność

12. Kodowanie przez sen

13. Iluzja wyboru

14. Ochrona pola

15. Kodowanie przestrzeni

16. Kodowanie relacji

CZĘŚĆ III. KODY ZAAWANSOWANE

17. Kodowanie pola

18. Czas jako zmienna

19. Synchronizacja zdarzeń

20. Dominacja pola

21. Zgoda jako mechanizm

22. Gra zwierciadła

23. Kodowanie codzienności

24. Glitch w matrixie

CZĘŚĆ IV. POWRÓT DO ESENCJI

25. Osobowość jako program

26. Kreacja z ciemności

27. Powrót do Esencji

28. Programowanie bez programowania

29. Scalenie

30. Być w grze, nie być grą

31. Ostatni render

str. 90

format: PDF A5, ePUB, mp3