Zwykły piątek w biurze wypełniają te same tabelki w Excelu, monotonia klikania i zmęczenie, które nie ma nic wspólnego z brakiem snu. W takiej chwili telefon wibruje i wszystko się zmienia. Jedna wiadomość od nieznajomego. Jedno zdanie, które brzmi jak diagnoza: „Cisza zwykle nie jest wyborem. Jest odpowiedzią na to, że nikt wcześniej nie potrafił usłyszeć”. A potem pada słowo, które powinno oburzyć i odepchnąć. Zamiast tego rozlewa się ciepłem nisko w brzuchu i każe przygryźć wargę.

Ona myślała, że to tylko zabawa w aplikacji, anonimowy flirt bez konsekwencji, słowa, które znikną po wyłączeniu ekranu. Myliła się. Z każdą kolejną wymianą wiadomości granica między grą a rzeczywistością staje się coraz cieńsza. Najpierw „Proszę Pana”, potem przeprosiny za najmniejsze przewinienie, w końcu przyznanie na głos, że kobieta powinna służyć mężczyźnie. Wstyd miesza się z podnieceniem tak mocno, że trudno już odróżnić jedno od drugiego.

On widzi ją dokładnie taką, jaką boi się być na jawie. A ona, zamiast uciekać, odpowiada „tak, Panie” i czuje, jak to słowo staje się coraz prawdziwsze. Coraz bardziej pożądane. Coraz trudniejsze do cofnięcia.

Bo kiedy raz pozwolisz komuś nazwać Cię tak, jak naprawdę o sobie myślisz w najciemniejszych chwilach, nie da się wrócić do udawania grzecznej dziewczyny. A co, jeśli następne polecenie nie będzie już tylko słowami na ekranie? Co, jeśli każe Ci pokazać się naprawdę – tam, gdzie wszyscy patrzą?

Erotyczna opowieść o granicy między lękiem a pragnieniem bycia widzianą. O upokorzeniu, które smakuje jak najsilniejsze podniecenie. O posłuszeństwie, które zaczyna się od jednego słowa i kończy tam, gdzie wszyscy patrzą.

Jeśli kiedykolwiek czułaś wstyd zmieszany z gorącym dreszczem – ta książka jest właśnie dla Ciebie.